|
ក្រសួងព័ត៌មាន --- ការសម្ភាសន៍រវាងរដ្ឋមន្រ្តី និង Cambodge Nouveau |
កម្ពុជា ២០០៧
សំភាសន៍ជាមួយកាសែត ៉ កាំបូតនូវ៉ូ ៉ ( Cambodge Nouveau) លេខ ២៤៨ ខែមករា ឆ្នាំ ២០០៧
ហ្វ៊ុនស៊ីនប៉ិចបានបំបែកខ្លួនជាពីរ។ មួយផ្នែកនៅក្នុងគណបក្សហ្វ៊ុនស៊ីនប៉ិច មួយផ្នែកទៀតបានទៅជាមួយសម្តេចក្រុមព្រះ រណ្ណឫទ្ធិ ។ គេមិនអាចនិយាយថាប៉ុនា្មនភាគរយនៅខាងនេះឬខាងនោះបានទេ ព្រោះមា្នក់ៗបានស្ថិតនៅសា្ងត់ស្ងៀម ក្នុងបញ្ហានេះ ប៉ុន្តែចំពោះអ្នកដែលតាំងពីដើមមកបានបងា្ហញជំហរប្រឆាំងគណបក្សប្រជាជនច្បាស់ក្រលែតហើយនោះគឺ គេទៅតាមសម្តេច ក្រុមព្រះហើយ ។ ប៉ុន្តែចំពោះសមាជិកហ្វ៊ុនស៊ីនប៉ិចភាគច្រើនដែលតែងមានទំនាក់ទំនងជិតស្និទ្ធជាមួយគណបក្ស ប្រជាជនកម្ពុជា គេពេញចិត្តនឹងបន្តទំនាក់ទំនងនេះទៅទៀត ព្រោះក៏ដូចការគិតរបស់មនុស្សជាច្រើនផងដែរ គណបក្សប្រជាជននឹងបន្តកាន់អំនាច ទៅទៀត ហេតុនេះកិច្ចសហការជាមួយគណបក្សនេះគឺជាជំរើសល្អបំផុត ។
ម្យ៉ាងទៀតចំពោះអ្នកដែលប្រកាន់ជំហរប្រឆាំងវិញ គេយល់ឃើញថាគេគួរតែទៅចូលជាមួយគណបក្សសមរង្ស៊ីវិញគ្រាន់ជាង ទៅតាមសម្តេចក្រុមព្រះ ។ (ត្រឡប់ទៅទំព័រលើ)
អាទិភាពរបស់លោក សម រង្ស៊ី
ចាប់តាំងពីការបង្កើតរាជរដា្ឋភិបាលអាណត្តិទីបីនេះមក
គឺការបំផា្លញហ្វ៊ុនស៊ីនប៉ិចអោយ
រលត់រលាយដោយគាត់មិនទាន់មានយុទ្ធស្រាស្តច្បាស់លាស់ជាមួយគណបក្សប្រជាជននៅឡើយទេ។
នៅពេលដែលរដា្ឋភិបាល
បានបោះដៃទៅគាត់ដើម្បីស្នើកែប្រែការសំរេចយកមតិភាគច្រើនពីរភាគបីមកជាហាសិបភាគរយបូកមួយវិញនោះគាត់បានគិតថា
នេះជាឱកាសមាសដើម្បីកំទេចគំនាបដែលហ្វ៊ុនស៊ីនប៉ិចប្រើប្រព័ន្ធពីរភាគបីនេះសង្កត់មកលើគណបក្សប្រជាជន។
គាត់ក៏បាន
ទទួលយល់ព្រម ។
បនា្ទប់មកដោយគាត់យល់ថាហ្វ៊ុនស៊ីនប៉ិចលែងមានអ្វីគាបសង្កត់គណបក្សប្រជាជនបានទៀតហើយនោះ គាត់ប្រឹងអូសទាញ
សមាជិកហ្វ៊ុនស៊ីនប៉ិចអោយចូលក្នុងគណបក្សគាត់
ដោយគាត់រំពឹងគិតថានៅក្នុងរាជរដា្ឋភិបាលអាណត្តិក្រោយ គឺគណបក្ស
សម រង្ស៊ី ដែលនឹងកា្លយជាដៃគូជាមួយគណបក្សប្រជាជន ។
គាត់បំផុសគេបំផុសឯងឈរលើមូលបទនេះ ។
ប៉ុន្តែចំពោះគណបក្សប្រជាជនវិញយើងទុកចិត្តអ្នកនៅក្នុងគណបក្សហ្វ៊ុនស៊ីនប៉ិចជាងអ្នកដែលនៅក្នុងគណបក្សសមរង្ស៊ី។ មនុស្សនៅក្នុងគណបក្សសម រង្ស៊ី ភាគច្រើនជាមនុស្សមិនដែលធា្លប់បំពេញការងាររដ្ឋបាល មិនដែលមានបទពិសោធន៍ក្នុង ការងារគ្រប់គ្រង ហើយជាមនុស្សដែលរេចុះឡើងមិនអាចសា្មនបាន។ ដើម្បីដឹកនាំប្រទេសគេត្រូវការមនុស្សដែលមានបទ ពិសោធន៍ ។ នៅពេលដែលយើងឃើញថា លោកសមរង្ស៊ី បានចាប់ផ្តើមធ្វើអាជីវកម្មលើភាពច្រួលច្របល់របស់ ហ្វ៊ុនស៊ីនប៉ិចនោះ សម្តេច ហ៊ុនសែន បានប្រកាសនៅឯខេត្តបនា្ទយមានជ័យ ថានឹងមិនមានកិច្ចសហការណាមួយជាមួយគណបក្ស សម រង្ស៊ី ជាដាច់ខាត ។
នៅពេលនោះហើយដែល លោកសម រង្ស៊ី ត្រូវផា្ងរបេរ៉េតែម្តង។ យុទ្ធស្រាស្តរបស់គាត់គឺកំទេចហ្វ៊ុនស៊ីនប៉ិចដោយសហការ ជាមួយគណបក្សប្រជាជន។ នេះគាត់សំរេចបានហើយ ។ តែគាត់រំពឹងថានឹងមកជំនួសហ្វ៊ុនស៊ីនប៉ិចនៅ ក្នុងរដា្ឋភិបាលចំរុះ។ សម្តេចហ៊ុន សែន មិនចង់បានរបៀបនេះទេ។ ដោយហេតុនេះ លោកសម រង្ស៊ី ត្រូវវិលត្រលប់ទៅយុទ្ធស្រាស្តដើមរបស់ខ្លួនវិញ ពោលគឺបើរដា្ឋភិបាលបត់ស្តាំ គាត់បត់ឆ្វេង បើរដា្ឋភិបាលបត់ឆ្វេងគាត់បត់ស្តាំ។ គាត់ផា្លស់ប្តូរយ៉ាងនេះក៏ចេះតែបានហើយ តែនៅឯថា្នក់ក្រោមនៅឯមូលដា្ឋនសមាជិករបស់គាត់ត្រូវវង្វេងស៊ុងព្រោះជា ធម្មតាខ្មែរយើងតែងនិយាយថាទូកខ្លីបត់លឿនជាង ទូកវែងហើយ ។
មនុស្សនៅក្នុងគណបក្សសមរង្ស៊ីជាច្រើនបានមើលឃើញថាអស់រយៈពេលជិតម្ភៃឆ្នាំហើយ លោកសម រង្ស៊ី មិនដែលបាន ទទួលលទ្ធផលអ្វីទាំងអស់ ។ គេបានប្រាប់អ្នកដែលជាសមាជិកទាំងនោះអោយជឿទុកចិត្តចុះ ព្រោះមានពួកអាមេរិច និងខ្មែរ ក្រៅស្រុកច្រើនណាស់ដែលគាំទ្រគណបក្សនេះ ហើយគេថាសម្តេចហ៊ុន សែន ពិតជានឹងចាញ់ឆោ្នត។ តែសមាជិកគាត់នៅ ឯមូលដា្ឋនបានបាត់បង់ទឹកចិត្តអស់រលីងទៅហើយ។ ពួកគេបានដាក់ទុនយ៉ាងច្រើនទៅលើលោកសមរង្ស៊ី ហើយអីលូវនេះ ពួកគេបានខាតបង់អស់រលីងទៅហើយ។ នៅពេលនេះមានថា្នក់ដឹកនាំជាន់ខ្ពស់ខ្លះរបស់គណបក្ស សម រង្ស៊ី បានស្វះស្វែង មកនៅជាមួយគណបក្សប្រជាជនថែមទៀតផង។ មិនមែនដោយគេឃើញត្រឹមតែគណបក្សប្រជាជនខ្លាំងប៉ុននោះទេ តែដោយ គេឃើញថានៅតាម ភូមិឃុំនានា មនុស្សរបស់គណបក្សប្រជាជនធ្វើការពិតប្រាកដមែន ។ (ត្រឡប់ទៅទំព័រលើ)
យើងមិនបារម្ភនឹងគណបក្សរណ្ណឬទ្ធិទេ
គណបក្សរណ្ណឬទ្ធិមិនបានធ្វើអោយយើងមានការព្រួយបារម្ភបន្តិចបន្តួចណាសោះឡើយ។ ទទ្ហ្បីករណ៍ជាប្រពៃណី របស់គេគឺ គណបក្សប្រជាជនជាអតីតគណបក្សកុំមុយនីស និង នៅក្នុងគណបក្សនេះមានអតីតពួកខ្មែរក្រហម.... គេអាចនិយាយ បែបនេះបាន តែខុសពីគណបក្សឯទៀតដែលមា្នក់ៗខិតខំបញ្ចេញមុខបញ្ចេញមាត់នៅក្នុងគណបក្សប្រជាជន យើងមានមនុស្ស ដែលមិនចេញមុខមិនចេញមាត់តែជាអ្នកដែលបំពេញការងារយ៉ាងម៉ត់ចត់ ហើយមនុស្សនៅក្នុងគណបក្សនេះធ្វើការរួមគា្ន ពិភាក្សាគា្ន ហើយប្រឹងរកមាគ៌ាសំរាប់ដើរ។ ក្នុងគណបក្សដែលរិះគន់យើងនោះ គឺគ្រាន់តែជាក្រុមបរិពារ ជាការគោរព បុគ្គលទៅវិញទេ ។ នៅទីនោះ គឺមេដែលជាអ្នកសំរេចគ្រប់សំរេចសព្វ គឺមេដែលមានអ្វីៗទាំងអស់ ។ ពួកគេគ្រាន់តែផ្អែក លើការឃោសនាមួយដែលផ្អែកលើការយល់សប្តិតែប៉ុននោះ។ ជាការពិតហើយការយល់សប្តិជួនកាលក៏អាច ទាក់ទាញបានខ្លះដែរ តែនៅពេលជួបនឹងការពិតនៅពេលដែលភា្ញក់ពីដំណេកការយល់សប្តិនេះនឹងរលត់រលាយ ហើយលែងមានកំលាំងអូសទាញបាន ទៀតហើយ។
នៅពេលដែលគណបក្សរណ្ណឬទ្ធិចាប់ផ្តើមយុទ្ធនាការបោះឆោ្នតហើយនោះ យើងអាចប៉ាន់ប្រមាណបានពីកំលាំងគណបក្សនេះ ហើយ។ យើងនឹងរង់ចាំមើលតើសម្តេចក្រុមព្រះនឹងវិនិយោគធនធានមនុស្សបានប៉ុនា្មននៅតាមខេត្តនីមួយៗ ហើយនៅពេលនោះ យើងអាចដឹងជាមុនបានថាតើគណបក្សនេះនឹងទទួលកៅអីប៉ុនា្មនក្នុងសភាថែមទៀតផង។
នៅក្នុងគណបក្សប្រជាជនយើងធ្វើការមែនទែន។ ហើយយើងធ្វើការជាប់ជាមួយមហាជនក្នុងពេលដែលសម្តេចក្រុមព្រះលោក សា្តប់តែមនុស្សនៅជុំវិញលោកតែប៉ុននោះ។ សម្តេចហ៊ុនសែនវិញលោកដឹងច្បាស់ណាស់តើមានមនុស្សប៉ុនា្មននាក់ដែលធ្វើការ តាមខេត្តនីមួយៗ តាមស្រុកនីមួយៗ ពោលគឺលោកកា្តប់ជាប់ណាស់ ។ (ត្រឡប់ទៅទំព័រលើ)
យើងរៀបចំការបោះឆោ្នតឃុំ សងា្កត់តាំងពីយូរណាស់មកហើយ
យើងមិនមានកង្វល់ធំចំពោះការបោះឆោ្នតឃុំ សងា្កត់ខាងមុខនេះឡើយ។ អាចនិយាយថាចំពោះគណបក្សប្រជាជនកម្ពុជា នេះគឺជាការសមដៃសំរាប់ការបោះឆោ្នតសាកលខាងមុខៗទៀតតែប៉ុននោះ ។
គេរំពឹងថាបេក្ខជនមកពីគណបក្សប្រជាជននឹងទទួលបានសន្លឹកឆោ្នតច្រើនជាងគេជាងឯង។ តាមពិតនេះគឺគណបក្សប្រជាជន យកចិត្តទុកដាក់ណាស់ក្នុងការសំរិតសំរាំងបេក្ខជនរបស់ខ្លួនដើម្បីឈរឈោះ្មជាក្រុមប្រឹក្សាឃុំ សងា្កត់នេះ។ យើងរៀបចំ ការងារនេះតាំងពីឆ្នាំ ១៩៩៨ មកម្ល៉េះ។ យើងបានឃើញកាលពីពេលបោះឆោ្នតឃុំ សងា្កត់កន្លងមកហើយមាន មនុស្សជាច្រើន ដែលនៅបក្សផ្សេងបានបោះឆោ្នតគាំទ្របេក្ខជនមកពីគណបក្សយើង ព្រោះនៅតាមភូមិឃុំគេមិនមើល គណបក្សទេ តែគេមើល មនុស្សគេមើលគុណភាពបុគ្គល។ ចំពោះគណបក្សផ្សេងទៀត គេពិបាករកបេក្ខជនមកប្រកួត ប្រជែងនឹងយើងហើយ ។
លោកសមរង្ស៊ីវិញ ? គាត់ធ្វើការលើរបាយការណ៍ច្រើនជាងចុះមូលដា្ឋន ។
លោកនិយាយថា គណបក្សប្រជាជនខ្លាំងហួស និង កា្តប់សព្វកា្តប់គ្រប់ តាំងពីនីតិបញ្ញត្តិរហូតដល់ប្រតិបត្តិ។ តែលោកដឹងទេ បើគណបក្សប្រជាជនកាន់អំនាច គណបក្សឯទៀតក៏បានសុខដែរ។ តាំងពីមុនការបោះឆោ្នតឆ្នាំ ១៩៩៣ ដែលរៀបចំដោយ អ៊ុនតាក់ម្ល៉េះយើងបានប្រកាសហើយថាទោះជាយើងទទួលសំលេងឆោ្នតច្រើនដាច់ខាតក្តី ក៏យើងពេញចិត្តនឹងបង្កើតរដា្ឋភិបាល ចំរុះមួយដែរ។ តាមពិតមានដៃគូក្នុងរដា្ឋភិបាលផង មានបក្សប្រឆាំងផង គឺជាជន្លួញដើម្បីកុំអោយមនុស្សនៅក្នុងគណបក្ស ប្រជាជនលង់លក់ក្នុងជ័យជំនះរបស់ខ្លួនពេក ។
ការជួយគណបក្សដៃគូរបស់យីង? យើងតែងប្រាប់ទៅគណបក្សហ្វ៊ុនស៊ីនប៉ិចថាត្រូវតែបញ្ចុះម្រន្តិបក្សខ្លួនទៅតាមមូលដា្ឋនកុំ នៅតែភ្នំពេញ និង កុំប្រជុំនៅតែក្នុងសណា្ឋគារផា្កយប្រាំ។ (ត្រឡប់ទៅទំព័រលើ)
កង្វល់របស់យើងមិនមែនការបោះឆោ្នតនៅពេលនេះទេ តែគឺប្រការដែលត្រូវរកឈាមថ្មីៗថែមទៀត។ នោះគឺពួក យុវជនដែល មានឆន្ទៈបំពេញការងារ និងមានឧត្តមគតិដូចពួកយើងដែរ ពោលគឺមិនគិតតែមួយមុខពីសុខុមាលភាពខ្លួន ពីគ្រួសារខ្លួន និងពីការ ឡើងបុណ្យឡើងសក្តិយសនោះ ។
យុវជនបច្ចុប្បន្នស្ថិតនៅក្នុងការប្រទាញប្រទង់ពីរ ៖ ឧត្តមគតិ និង សំភារៈនិយម ។ មានពេលខ្លះ យុវជនតែងប្រកាន់ អាកប្បកិរិយាផ្សេងពីធម្មតា ដូចជាបងា្ហញថាខ្លួនជាអ្នកប្រឆាំងនឹងរដា្ឋភិបាលជាដើម នេះដើម្បីគូសបញា្ជក់នូវអត្តសញា្ញណ ភាពរបស់គេ បុគ្គលភាពរបស់គេ ។ ចំពោះយើង គឺតើត្រូវធ្វើយ៉ាងណាដើម្បីប្រមូលបាននូវថាមពលនេះ ភាពក្លៀវកា្លនេះ ហើយ នឹង ធ្វើយ៉ាងណាអាចផ្សំផ្គុំបាននូវឆន្ទៈបំផុសខ្លួនជាបុគ្គលជាមួយនឹងសា្មរតីសមូហភាពបាន ? យើងបានខិតខំបង្កើតឡើងនូវ អង្គការយុវជន និស្សិត ចលនាកាយរិទ្ធ ការបោះជំរំយុវជន... ពោលគឺជំរុញគេអោយសា្គល់ពីសមូហភាព។
នៅឯមូលដា្ឋនដែលខ្ញុំបំពេញការងារ ខ្ញុំបានសាងសង់បណា្ណល័យមួយ ហើយខ្ញុំតែងយកសៀវភៅ ទស្សនាវដ្តី និង ប្រលោម លោកនានាទៅដាក់នៅទីនោះ ព្រោះនៅជនបទពិបាករកសៀវភៅអាន ហើយរិតតែពិបាកទៀតក្នុងការរក សៀវភៅ ម៉ូត សៀវភៅកុំព្យូទ័រ ទូរស័ព្ទ ឬ បច្ចេកទេសនានា ។ នៅពេលដែលបណា្ណល័យមានសៀវភៅគ្រប់យ៉ាង រួមទាំងសៀវភៅ ទាក់ទិន នឹងបក្សផងនោះ ពួកយុវជនអាចមកអាន មកជួបគា្ន ហើយគេនឹង ចែករំលែកចំនេះដឹង ជាមួយគា្ន។ យើងក៏មានអ្នកនៅ ប្រចាំការទីនោះ ដែលយល់ពីការងារបក្សហើយ ដែលអាចឆ្លើយនឹងសំនួររបស់ពួក យុវជនពីការងារបក្សនេះ។ ធ្វើបែបនេះ គឺជាសា្មរតីណែនាំបក្ស ដែលថាយើងមិនបង្ខំអោយអ្នកណាមា្នក់ចូលបក្សទេ តែយើងប្រញា្ជបគំនិតបក្សទៅក្នុងខ្លួនគេហើយនៅ ពេលដែលគេចូលបក្សហើយគេរក្សាបានឧត្តមគតិរបស់បក្ស ។ (ត្រឡប់ទៅទំព័រលើ)
សេរីភាពនៃការសំដែងមតិនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា
តើគណបក្សប្រជាជនត្រួតត្រាប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយច្រើនពេកឬទេ ? ជាការមិនពិតទេ។ សូមលោកពិនិត្យមើល កាសែតដែល អ្នកផងអាននៅភ្នំពេញ។ គេមិនសូវអានកាសែតតែមួយនោះទេ តែគេអានច្រើនច្បាប់ ទាំងកាសែតគាំទ្រ រដា្ឋភិបាល ទាំងកាសែត ប្រឆាំង ដូចជា កោះសន្តិភាព រស្មីកម្ពុជា កម្ពុជាថ្មី មនសិការខ្មែរ..... ជាការពិតហើយ ចំនួនបោះពុម្ពនៅថេរ ដោយហេតុថាមនុស្សភាគច្រើនមិនសូវទិញកាសែតទេគេច្រើនជួល។ តែទោះជាយ៉ាងណាក៏កាសែតធំៗនៅតែដំណើរការបាន ល្អ។ នៅឯជនបទក៏មានអ្នកអានដែរ នេះអាស្រ័យទៅតាមសមត្ថភាពវប្បធ៌មា្នក់ៗ ។
ជាការពិតដែរដែលថាមានមនុស្សជាច្រើនមើលទូរទស្សន៍ ។
គេអាចចោទថារដា្ឋភិបាលកោ្តបកា្តប់ជ្រុលហួសទូរទស្សន៍ ។
តែ តើមានមនុស្សប៉ុនា្មនដែលមើលកម្មវិធីនយោបាយតាមទូរទស្សន៍ ?
អ្វីដែលគេមើលជាភាគច្រើន គឺកុនភាគ និងការសំដែងសិល្បៈ តែប៉ុននោះ។ តាមពិតទៅគឺវិទ្យុ និង កាសែតទៅវិញទេ
ជាអ្នកដឹកជញ្ជូនគំនិតនោះ។ វិទ្យុមិនមែនស្ថិតក្រោមការត្រួត ត្រាផា្តច់មុខរបស់គណបក្សប្រជាជនទេ ។
នៅមានវិទ្យុសំបុកឃ្មុំ វិទ្យុ ៩០.៥ មេកាហឺក វិទ្យុ ១០៦មេកាហឺក
វិទ្យុ ១០៦.៥ មេកាហឺកជាដើម ។ នៅមានវិទ្យុអាស៊ីសេរី និង
វិទ្យុសំលេងសហរដ្ឋអាមេរិចថែមទៀត
ហើយវិទ្យុទាំងពីរ នេះតែង តែផ្តល់ការគាំទ្រដល់ក្រុមប្រឆាំងរដា្ឋភិបាលជានិច្ច។
បើគេពិនិត្យពីភាគរយនៃម៉ោងពេលផ្សាយ
គេនឹងឃើញថាភាគរយទាក់ទិន នឹងរដា្ឋភិបាលគឺតិចតួចណាស់។
ទន្ទឹមនេះវិទ្យុទាំងពីរនេះអាចសា្តប់លឺគ្រប់ទីកន្លែងក្នុងប្រទេសក្នុងពេលដែលវិទ្យុជាតិមិន អាចផ្សាយ បានដូចនេះផង ។
បើយើងបូកបញ្ចូលការចាក់ផ្សាយទាំងស្រុងតាមវិទ្យុ និង
ទូរទស្សន៍ជាតិ នូវកិច្ចប្រជុំរដ្ឋសភា ព្រឹទ្ធសភាដែលគណបក្សប្រឆាំងឡើងនិយាយស៊ីពេលវេលាយ៉ាងច្រើនថែមទៀតនោះ
យើងឃើញថាការចោទប្រកាន់នេះមិន ត្រឹម ត្រូវទេ ។ តាមពិតទៅបើគិតពីប្រការដែលវិទ្យុអាស៊ីសេរី និងវិទ្យុសំលេងសហរដ្ឋអាមេរិចទិញម៉ោងផ្សាយតាមវិទ្យុ FM
មួយ
ចំនួននៅក្នុងប្រទេសដើម្បីផ្សាយបន្តកម្មវិធីរបស់ខ្លួនទៀតនោះ
គឺ រដា្ឋភិបាលទេដែលជាអ្នកចាញ់ប្រៀបនោះ ។
អាចនិយាយថា នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាគេមានសេរីភាពទាំងស្រុងក្នុងការសំដែងមតិ។ នៅទីនេះយើងគា្មនការត្រួតពិនិត្យ អត្ថបទ ជាមុនឡើយ ព្រោះការត្រួតពិនិត្យជាមុនជាអំពើខុសច្បាប់។ ហើយយើងគា្មនអ្នកកាសែតណាដែលត្រូវជាប់ឃុំព្រោះការសំដែង មតិរបស់គេដែរ ។ ចំពោះករណីលោក ម៉មសុណង់ដូ ? ដំបូងគាត់មិនមែនជាអ្នកកាសែតទេ គាត់ជានាយកសា្ថនីយវិទ្យុ តែគាត់ ទៅធ្វើការងារអ្នកកាសែតជួសបុគ្គលិកគាត់ទៅវិញ។ ម្យ៉ាងវិញទៀតគាត់និយាយដោយមិនមាន ការទទួលខុសត្រូវ និងដោយមិន សុំការបំភ្លឺពីរដា្ឋភិបាលសិន។ ការចោទរដា្ឋភិបាលថាលក់ទឹកដីមិនមែនជារឿងលេង នោះទេ។ មានរឿងខ្លះជា រឿងដែលមិនអាច និយាយលេងបាននោះទេ ដូចជានៅស្រុកបារាំងលោកមិនអាចនិយាយថា មិនមានឡឧស្ម័នសំរាប់សំលាប់រងា្គលពួកជ្វីវក្នុង សង្រ្គាមលោកលើកទីពីរនោះបានដែរអញ្ចឹង ។
គេស្រែកថាគា្មនសេរីភាពក្នុងការសំដែងមតិនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាទេ តែជារៀងរាល់ថ្ងៃនៅក្នុងកាសែតជាច្រើន គេជេរ រដា្ឋភិបាលតាមអំពើចិត្ត គេហៅរដា្ឋភិបាលសុទ្ធតែជាអាយ៉ងយួន ។ មិនមែនគេជេរពីក្រៅប្រទេសឯណា គេស្រែកជេរនៅក្នុង ប្រទេសកម្ពុជា នៅក្នុងប្រទេសដែលគេស្រែកថាគា្មនសេរីភាពសំដែងមតិនេះតែម្តង ។ (ត្រឡប់ទៅទំព័រលើ)
ចំនុចដែលលោក អ៊ីមប្រង់សា្វ ( Im François) បានសរសេរថា ៖ ៉ក្រុមពួកអាយ៉ងដែលនៅក្នុងរដា្ឋភិបាលកម្ពុជាបច្ខុប្បន្ន មិនដែលប្រកែកអីមួយម៉ាត់ជាមួយនឹងពួកយួនឡើយ ៉ នោះ ខ្ញុំគិតថាយើងមិនបាច់ឆ្លើយតបវិញផង ។
ខ្ញុំសូមលើកតែទឡ្ហីករណ៍មួយមកបងា្ហញៈ នៅឆ្នាំ ១៩៨៦ ពោលគឺមុនកិច្ចព្រមព្រៀងទីក្រុងប៉ារីស មុនការដកទ័ពវៀត ណាម ក្នុងចំនោមប្រទេសដែលប្រកាន់យកប្រព័ន្ធសង្គមនិយមទាំងអស់ និង មុនដែលមានចលនា ប៉េរ្រេស្តូយកា សូវៀត ទៅទៀត ប្រទេសកម្ពុជាគឺជាប្រទេសមុនគេបង្អស់ដែលបានទទួលសា្គល់កម្មសិទ្ធិឯកជនលើដីធ្លី ។ ចំនុចនេះធ្វើអោយ ប្រទេសកម្ពុជា ខុសដាច់ពីប្រទេសវៀតណាមទៅហើយ ។ នៅសម័យនោះគ្រាន់តែពួកអភិរក្សចោទតែមួយម៉ាត់ថា ៉ហ៊ុនសែនជាអ្នកសើរើ និយម ៉ ក៏ពួកយើងដាច់កបាត់ទៅហើយដែរ។ យើងបានទទួលសា្គល់កម្មសិទ្ធិឯកជន លើដីធ្លីនៅក្នុងរដ្ឋធម្មនុញ្ញយើងតែម្តង ហើយវៀតណាមមិនហ៊ានដើរតាមកម្ពុជាផងមកទល់នឹងពេលនេះ ។
កាលនោះ យើងចុះជាប់នឹងចលនាបង្កបង្កើនផល។ យើងដណ្តឹងសួរថា ហេតុអ្វីបានជាមិនមានការអភិវឌ្ឃន៍ក្នុងកសិកម្ម សោះ? យើងបានរកឃើញចំលើយ នោះគឺកសិករមិនមានផលប្រយោជន៍ អ្វីនឹងបង្កើនទិន្នផលនៅលើដីមួយមិនមែន ជារបស់ខ្លួន និង លើភោគផលមួយដែលខ្លួនមិនមែនជាមា្ចស់។ នៅលើរឿងនេះ យើងបានដើរនាំមុខគេយ៉ាងឆា្ងយដាច់ ហើយនេះខ្ញុំសូមលើកតែ ឧទាហរណ៍មួយប៉ុននោះ ។
នៅពេលដែលសម្តេចហ៊ុនសែនធ្វើកិច្ចចរចាជាមួយសម្តេចឱ លោកបានធ្វើដោយមានជំនួយរបស់ប្រទេសជាច្រើន ពិសេស បារាំង... លោក អ៊ិមប្រង់សា្វ មិនដឹងពីរឿងប្រវត្តិស្រាស្តនេះផង តើចាំបាច់ទៅតបមាត់អីនឹងគាត់ ? (ត្រឡប់ទៅទំព័រលើ)
គឺកម្ពុជាដែលបានផ្ចុងផ្តើមសន្តិភាពជាមួយខ្មែរក្រហម និង ចង់អោយមានការវិនិច្ឆ័យទោសនេះ
ការជជែកគា្នតឹងតែងលើបទបញា្ជផ្ទៃក្នុងរបស់តុលាការខ្មែរក្រហមនេះ បងា្ហញថាពួកគេយកចិត្តទុកដាក់មែនទែនក្នុងកិច្ចការ នេះ។ យើងអាចសង្កេតឃើញហើយ ថាបើមានអ្នកច្បាប់ពីរនាក់ប្រកែកគា្នហើយច្បាស់ជារឿងស្មុគមិនខាន បើអ្នកច្បាប់មួយ ក្រុមទៀត នោះគឺមហាយ៉ាប់មែនទែន ។
គឺសម្តេចហ៊ុនសែនដែលបានស្នើអោយមានតុលាការកាត់ទោសខ្មែរក្រហម។ ដំបូងនៅឆ្នាំ ១៩៩២ ក្នុងពេលប្រជុំឧត្តម ក្រុមប្រឹក្សាជាតិ ( SNC) ។ បនា្ទប់មកទៀត នៅឆ្នាំ ១៩៩៧ ជាមួយនាយករដ្ឋម្រន្តីទីមួយ សម្តេចក្រុមព្រះនរោត្តម រណ្ណឬទ្ធិ តាម រយៈលិខិតទៅអង្គការសហប្រជាជាតិ ។ នៅពេលនោះគា្មនអ្នកណាមួយធ្វើដឹងធ្វើលឺសោះឡើយ។ អីលូវនេះគ្រាន់តែយឺតមួយ ខែពីរមា្នក់ៗធ្វើហាក់ដូចជាស្លឈាមណាស់ទៅវិញ ។
គេមិនត្រូវភ្លេចថា តុលាការនេះជាគំនិតរបស់ខ្មែរផា្ទល់។ ខុសពីតុលាការនូរ៉ាមបែ ( Nuremberg) ដែលបានសំរេចឡើង ដោយបរទេសដែលឈ្នះស្រងា្គម ខុសពីតុលាការឯទៀតៗដែលត្រូវបានសំរេចឡើងដោយអ្នកឈ្នះ ឬដោយ អង្គការ អន្តរជាតិនានា តុលាការខ្មែរក្រហមនេះត្រូវបានស្នើឡើងដោយខ្មែរផា្ទល់។ គេមិនអាចយកតុលាការផ្សេងមកប្រៀបប្រដូចនឹងតុលាការនេះ ឡើយ ។
នៅក្នុងសោកនាដកម្មកម្ពុជានេះ គា្មនអ្នកឈ្នះ គា្មនអ្នកចាញ់ទេ ។
យើងបានធ្វើអោយមានសន្តិភាពដោយខ្លួនយើងផា្ទល់
ក្នុងពេលដែលអង្គការសហប្រជាជាតិចំនាយលុយជាងពីរពាន់លានដូឡាតែមិនអាចធ្វើអ្វីខ្មែរក្រហមបានផង។ គឺក្រោយពីឆ្នាំ១៩៩៨
ពេលដេលយើងធ្វើការងារចប់សព្វគ្រប់នៅពេលដែលខ្មែរក្រហមបានទទួលយល់ព្រមចុះចូលក្នុងសង្គមជាតិវិញ
ហើយទើបគេ មកណែនាំយើងថា ៖
៉ត្រូវតែរូតរះរៀបចំការវិនិច្ឆ័យទោសទៅ ! ៉។ ពេលនេះទៀតសោត
ក្នុងពេលដែល សហគមន៍ អន្តជាតិ នៅជ្រំជើងជាងមួយទសវត្សមកហើយ
គេបែរជាមកសនា្ធប់អោយខ្មែរគ្រាន់តែការយឺតយាវមួយខែ
ពីរនេះទៅវិញ ។
(ត្រឡប់ទៅទំព័រលើ)
រដា្ឋភិបាលមិនជ្រៀតចូលក្នុងដំណើរការវិនិច្ឆ័យនេះឡើយ
គេចោទថារដា្ឋភិបាលកម្ពុជាជ្រៀតជ្រែកចូកក្នុងការងារតុលាការនេះ ។ ក្នុងករណីនេះ តើលោកជឿថាពួកអស់លោក ដែលជា ចៅក្រមអន្តរជាតិលា្ងក់ល្ងើនៅស្ងៀមសា្ងត់បែបណឹងឬ ? គណៈមេធាវិខ្មែរបានធ្វើការជំទាស់មួយចំនួនទៅ លើពង្រាងបទបញា្ជផ្ទៃ ក្នុងនៃអង្គសាលាកាត់ក្តីនេះ។ ពួកគេជាអ្នកច្បាប់ តែជាអ្នកច្បាប់ដែលមកពីប្រទេសផ្សេងៗគា្នមាន នីតិវិធីតុលាការផ្សេងៗគា្ន ហេតុនេះទុកអោយពួកគេសំរេចទៅចុះ។ នៅក្នុងការចរចាជាមួយអង្គការសហប្រជាជាតិយើងបានធ្វើសម្បទានជាច្រើនដើម្បី អោយតុលាការនេះចេញរួច រាប់តាំងពីប្រព័ន្ធសំលេងភាគច្រើនពិសេសហៅថា Super Majority ដែលស្នើដោយសហរដ្ឋ អាមេរិចថែមទៀតផង ។
ជាប្រពៃណីទៅហើយ នៅពេលដែលមានរឿងអ្វីកើតឡើង គេតែងតែចោទមកលើគណបក្សប្រជាជនមកលើរដា្ឋភិបាលថាជា អ្នកដើមហេតុទាំងអស់ហាក់ដូចជាពីសម័យដើមពេលកូនស្តេចរៀនតែងតែមានមហាត្លឹកមួយនៅក្បែរ ហើយបើកូនស្តេចនោះធ្វើ ខុសគេតែងតែវាយមហាត្លឹកនោះជំនួសទៅវិញ ដែលអង់គ្លេសហៅថា ៉ WhippingBoy ៉ នោះឯង ។ (ត្រឡប់ទៅទំព័រលើ)
គេមិនត្រូវអនុវត្តឡូស៊ិចរបស់ពួកខ្មែរក្រហមឡើយ
តើគេនឹងវិនិច្ឆ័យលើរឿងអ្វី? នោះគឺការបំពានលើសិទ្ធិមនុស្ស ការសំលាប់រងា្គល។ គឺចៅក្រមទេដែលជាអ្នកកំនត់លើរឿង ទាំងនេះ ។
ផ្ទុយទោវិញ នៅពេលនេះគេបែរជាឃើញអ្នកខ្លះចង្អុលអ្នកនេះ ចង្អុលអ្នកនោះ។ ពួកគេចង់កាត់ទោសមនុស្សទាំង អស់ដែល ធា្លប់នៅក្នុងជួរខ្មែរក្រហម ហាក់ដូចអ្នកទាំងនោះសុទ្ធតែជាឧក្រិដ្ឋជនទាំងអស់។ នេះគឺគេចាប់ផ្តើមអនុវត្តឡូស៊ិចរបស់ខ្មែរក្រហម ហើយ។ ព្រោះចំពោះពួកខ្មែរក្រហម អ្នកទីក្រុង អ្នករដ្ឋការទាំងអស់សុទ្ធតែជាខ្មាំង។ អ្វីដែលយើងចង់បានតាមរយៈតុលាការ នេះគឺឧត្តមភាពនៃច្បាប់ ប៉ុន្តែអ្វីដែលយើងឃើញនៅពេលនេះ គឺជាឧត្តមភាពនៃការខា្វម ទោសឥតរើសមុខទៅវិញ។
គេមិនត្រូវភ្លេចទេថាក្នុងរដ្ឋធម្មនុញ្ញក្នុងច្បាប់មនុស្សទាំងអស់ត្រូវចាត់ទុកថាគា្មនទោសរហូតដល់តុលាការវិនិច្ឆ័យទោស។ ហេតុអ្វីគេចាំបាច់ចោទអ្នកនេះ ចង្អុលអ្នកនោះ ? ធ្វើបែបនេះគឺគេទាមទារកាត់ទោសខ្មែរក្រហមក្នុងពេលដែលខ្លួនគេផា្ទល់កំពុង អនុវត្តឡូស៊ិចខ្មែរក្រហម។
ក្នុងសា្មរតីរក្សាបរិសា្ថនស្ងៀមសា្ងត់នេះហើយ ទើបនៅពេលដែលមានតុលាការខ្មែរក្រហមនេះឡើង ខ្ញុំមិនបានយល់ព្រម អោយមានការចាក់ផ្សាយនៅក្នុងទូរទស្សន៍ជាតិកម្ពុជានូវខ្សែភាពយន្តដែលថតឡើងវិញនិយាយពីភាពសាហាវឃោរឃៅរបស់ពួក ខ្មែរក្រហម ព្រោះជាគោលការណ៍ច្បាប់ ការចាក់ផ្សាយភាពយន្តបែបនេះនៅក្នុងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ គឺជាការដាក់សមា្ពធមួយទៅ លើការសំរេចរបស់ចៅក្រម ហើយខ្មែរក្រហមអាចនឹងច្រានចោលសមត្ថកិច្ចរបស់ចៅក្រមបានផងដែរដោយឈរលើមូលដា្ឋន នេះ។
ជាការពិតហើយ នៅមានចនោ្លះមួយឆា្ងយណាស់រវាងការវិនិច្ឆ័យរបស់តុលាការនេះនឹងអ្វីដែលជាយុត្តិធម៌នោះ។ អ្វីដែលយើង វិនិឆ្ឆ័យគឺជាផ្លែឈើ តែគេមិនបានអោយយើងវិនិច្ឆ័យដើមឈើ រឺសឈើ និងដីដែលធ្វើអោយផ្លែឈើនេះចេញ ជារូបរាងទេ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំគិតថានេះជាការងារបន្តរបស់ប្រវត្តិវិទូទៅចុះ។ (ត្រឡប់ទៅទំព័រលើ)
មូលហេតុទាំងប្រាំនៃការប្រល័យពួជសាសន៍នៅកម្ពុជា
ដំបូងគឺប្រការដែលរបបមុនប្រព្រឹត្តទៅលើអ្នកដែលប្រឆាំងនឹងខ្លួន។ ពួកស្តាំនិយម គេកាត់ទោសប្រហារជីវិត តែគេមិន កាត់ទោសពួកឆ្វេងនិយមទេ ព្រោះដើម្បីកុំអោយលេចចេញនូវអ្វីដែលគេចាត់ថាជាទុក្ករបុគ្គល ( Martyr ) ។ ហេតុនេះពួក ឆ្វេងនិយមត្រូវតែបាត់ខ្លួនតែម្តង មិនចាំបាច់មានតុលាការទេ។ ចំពោះអ្នកដែលរត់ចូលព្រៃវិញក៏ត្រូវគេតាមបាញ់ សំលាប់ ហើយកាត់ក្បាលចុះកាសែតថែមទៀត តែដាច់ខាតមិនមានតុលាការសំរាប់ពួកឆ្វេងនិយមដែលក្រោយមក គេហៅថាពួកខ្មែរ ក្រហមនេះឡើយ ។
ទីពីរគឺការទំលាក់គ្រាប់បែកពង្រាបដីរបស់អាមេរិចក្នុងអំលុងស្រងា្គម ១៩៧០-១៩៧៥។ ប្រការនេះធ្វើអោយ អ្នកជនបទ ចងអាឃាតនឹងអ្នកទីក្រុងដែលគេយល់ថាជាអ្នកចូលដៃចូលជើងជាមួយអាមេរិច ជាអ្នកដែលសប្បាយកា្អកកា្អយក្នុងពេលដែល អ្នកជនបទរងគ្រាប់បែកគ្រប់ពេលគ្រប់វេលា ។
ទីបី គឺស្រងា្គមស៊ីសាច់ហុតឈាមរវាងទាហាន លន់ នល់ និង ពួកខ្មែរក្រហម ។ ក្នុងស្រងា្គមប្រាំឆ្នាំ ទាំងសងខាងមិនមាន ឈ្លើយសឹកប៉ុនា្មនឡើយ ព្រោះនៅពេលនោះមានទ្រឹស្តីតែមួយ គឺអ្នកឈ្នះរស់អ្នកចាញ់សា្លប់ ។
ទីបួន គឺប្រការដែលពួកមេៗខ្មែរក្រហមបានចាប់ផ្តើមរៀនសូត្រពីទ្រឹស្តីកុំមុយនីសក្នុងសម័យផា្តច់ការរបស់សា្តលីននៅសហ ភាពសូវៀត សម័យមហាលោតផោ្លះនៅចិន សម័យកំនែទំរង់ដីធ្លីនៅវៀតណាមខាងជើង ហើយប្រទេសទាំងនេះតែងលាក់ ជិតមិនទទួលសា្គល់ថានេះជាការភន្ត័ច្រលំឡើយ។ ហេតុនេះពួកមេដឹកនាំខ្មែរក្រហមទាំងនេះរមែងគិតថាការបោស សំអាតផ្ទៃក្នុង គឺជាដំណើរមួយនៅជាប់ស្អិតល្មួតនឹងដំណើរបដិវត្តន៍។ ការកំទេចខ្មាំងផ្ទៃក្នុងត្រូវតែធ្វើជាប្រចាំនៅពេលណាដែលបដិវត្តន៍ទទួល បានជ័យជំនះហើយ ។
មិនមែនដោយសារទ្រឹស្តីដែលពួកគេទទួលបាននៅប្រទេសបារាំងនោះជាការកំនត់ទំវើរបស់ពួកគេទេ អ្វីដែលពួកគេទទួលបាន នៅពេលនោះគឺជាទ្រឹស្តី តែគឺអ្វីដែលពួកគេបានជួបប្រទះបន្តមកទៀតទេ ដែលបានបង្កនូវសោកនាដកម្មនេះ។
ទីប្រាំ កំរិតវិជា្ជទន់ខ្សោយរបស់ប្រជាជនយើងរួមនឹងការលំបាកវេទនាក្នុងពេលតស៊ូនិងក្នុងពេលស្រងា្គម បានធ្វើអោយជ័យ ជំនះរបស់ពួកខ្មែរក្រហមនាថ្ងៃ ១៧ មេសា ១៩៧៥ មិនបានកា្លយជាជ័យជំនះនៃឧត្តមគតិមួយទេ តែគឺជាជ័យជំនះ នៃកំហឹង ហើយបានកា្លយទៅជាការសងសឹកទៅវិញ។ ពួកគេចង់អោយអ្នកទីក្រុងភ្លក្សវិញម្តងនូវអ្វីដែលអ្នកជនបទធា្លប់ឆ្លងកាត់។ មួយវិញ ទៀត ចំពោះប្រជាជនដែលមានការរៀនសូត្រតិច នៅពេលដែលនិយមន័យសម័យនោះកំនត់ថា ៉ពលរដ្ឋល្អ គឺត្រូវកំទេចខ្មាំង ប្រឆាំងបដិវត្តន៍អោយអស់ ៉ ហើយនៅពេលដែលគេអោយនិយមន័យខ្មាំងគឺ ៉នាយទុន ពួកអនុធន ពួក មន្រ្តិរាជការ...៉ ហើយ នៅពេលនោះគេព្រលែងអោយមានការកាប់សំលាប់ហើយ ពិសេសចំពោះកសិករ ចំពោះអ្នកដែលពីមុននៅថា្នក់ក្រោមបំផុត នៃសង្គមហើយបែរជានៅពេលនោះមានសិទ្ធិសំរេចលើការសា្លប់ឬរស់របស់អ្នកទីក្រុងទៅវិញ។
អ្នកដែលកំពុងចោទអ្នកនេះអ្នកនោះជាខ្មែរក្រហម
ជាឧក្រិដ្ឋជន បានភ្លេចថាទាំងសងខាងគឹជាខ្មែរ ។ ហើយក្នុងសា្ថនភាពដដែល នេះពួកគេក៏ប្រហែលជាប្រព្រឹត្តដូចពួកខ្មែរក្រហមដែរ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម
ខ្ញុំបានឃើញអ្នកទីក្រុង ច្រើនណាស់ដែលរាយ ការណ៍ពីអ្នកទីក្រុងដូចគា្នប្រាប់ខ្មែរក្រហម។
អ្វីដែលកើតឡើងនៅកម្ពុជាមិនមែនជារឿងសាមញ្ញ មិនមែនជារឿងចៃដន់ពេក ដែរទេ។
ខ្មែរស្លូតតែខ្មែរក៏បានកាប់សំលាប់គា្នល្បីល្បាញលើពិភពលោកផងដែរ។ នៅពីក្រោមភាពស្លូតបូតនៅពីក្រោមភាពញញឹម របស់ខ្មែរក៏មានបីសាចសាហាវមួយផងដែរ
ដែលគេត្រូវតែស្វែងយល់ ។
(ត្រឡប់ទៅទំព័រលើ)
&&&&&&
|
រក្សាសិទ្ធគ្រប់បែបយ៉ាងេដាយក្រសួងព័ត៌មាន |